ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ

 

Τώρα το ξέρω

Πρέπει ν’ αγαπήσω τη ζωή

Ανάμεσα απ’ τα συντρίμμια

Που βρίσκονται μπροστά μου

Πρέπει να αγαπήσω ξανά

Κάθε μικρό κομμάτι

Κι ένα ένα να τα βάλω στη σειρά

Όμορφα δεν είναι μόνο

Τα απείραχτα πράγματα

Και τα σπασμένα αγάλματα

 Έχουν τη δική τους τη χάρη

Και ίσως είναι αυτά

Που πιο πολύ μας μοιάζουν.

 

Αργύρης Μαρνέρος

 

 

 

 

 

 



 

“Ήπειρος- Άπειρος χώρα”

“στην ασχήμια του ψεύτικου ας αντιπαραθέσουμε την ομορφιά του αυθεντικού ”



 

 





Πριν κάποια χρόνια, το σχολικό έτος 2008-2009 είχαμε ασχοληθεί στην πολιτιστική ομάδα του σχολείου, με την πολιτιστική κληρονομιά της Ηπείρου! Είχαμε θυμάμαι κάνει φοβερά και τρομερά πράγματα. Φιλολογικές αναλύσεις-συζητήσεις με λογοτέχνες, όπως ο Σωτήρης Δημητρίου, σκηνοθέτες του μεγέθους του Στράτου Στασινού, θεός σχωρέστον! Γλέντι και κουβέντα με τον σπουδαίο οργανοπαίχτη Γρηγόρη Καψάλη, παρουσία της εκπομπής της ΕΤ3 "Ελλήνων δρώμενα". Μάθημα αρχιτεκτονικής αλλά και ανθρωπογεωγραφίας από τον Μιχάλη Αράπογλου, επίσκεψη στο Ζαγόρι, στο Τσεπέλοβο και ένα σωρό άλλες σημαντικές δραστηριότητες, όπως η έκδοση ενός θαυμάσιου λευκώματος-φυλλαδίου, όπου αποτυπώνεται όλο το οδοιπορικό της ανίχνευσης του τόπου   ( μπορεί κανείς να τις πληροφορηθεί, αν ανατρέξει στο αρχείο δραστηριοτήτων αυτού του blog). Και στο τέλος είχαμε διοργανώσει παράσταση με τίτλο:  “Ήπειρος- Άπειρος χώρα”

 

Μπορεί τα χρόνια να πέρασαν, οι τότε μαθητές μου είναι πια φοιτητές, εγώ δυστυχώς δεν είμαι πια  στο σχολείο, όμως η τύχη το ήθελε αυτή η παράσταση να βρει φιλόξενο χώρο και να ξαναζήσει για τέσσερις Δευτέρες. Και τι ευτυχία και μεγάλη τιμή για μένα να ανοίγει την παράσταση και να ξεδιπλώνει τα λόγια των συνοδευτικών κειμένων, αυτή που το πρωτόκανε πριν πέντε και κάτι χρόνια, η  μαθήτριά μου  και νυν φοιτήτρια της αρχιτεκτονικής,  η Εύα Ξεζωνάκη!

 

 

“ Σώπα,  λοιπόν, σώπα κι άκουγε!

Άκου, τα βήματα των Μολοσσών, των Θεσπρωτών και των Χαόνων, πως γίνονται ένα με τους αγέρηδες της Πίνδου, πως σμίγουν με τις φωνές των ανθρώπων, φωνές χαράς, λύπης, προσμονής. Άκου, άκου πως σμίγουν, άνθρωποι - φύση και ήχοι. Σώπα, σώπα και άκουγε!

και στο τέλος...

….Πες το όπως θες! Ταξίδι πραγματικό ή φανταστικό, με τα μάτια , την ακοή, την αφή , την όσφρηση, ή απλά με τα μάτια, τα αφτιά, τα αγγίγματα, τις μυρωδιές της ψυχής! Πες το έρωτα, αγάπη , πόνο, αποστέρηση, (…) ξενιτιά, τόπο μακρινό ή κοντινό, φύση, χώμα, νερό, πέτρα, γη, δική σου γη! Πες το μνήμη, σεβασμό στον άλλο, έγνοια, κοινωνικότητα, (…) κληρονομιά που σε κάνει να νιώθεις άνθρωπος, να σέβεσαι τις αξίες και τις μνήμες κάθε ανθρώπου, τους τόπους των άλλων ανθρώπων, ξένων και δικών, την μοναδικότητα και την ιδιαιτερότητα του άλλου! Μουσική της ψυχής των ανθρώπων, του σεβντά, του μερακλώματος, της άποψης, γι’ αυτούς που είναι, αλλά και γι’ αυτούς που έχουν φύγει”!  “Ήπειρος- Άπειρος χώρα”

Τζένη Σιούτη

  

"Δεν θα Υποκύψουμε" του Γιώργου Κ. Μπακόλα

             

 

Δεν θα υποκύψουμε!

Καλή μας χρονιά!

 

 

 

 

Με τα λόγια των Ζαπατίστας

"χρόνια πολλά και καλή χρονιά" σε όλους!

 

Εκπαίδευση για να ελαφρύνουμε την άγνοια

Υγεία για να τρομάξουμε το θάνατο

Γη για να καλλιεργήσουμε το μέλλον

Στέγη για να θρέψουμε την ελπίδα

Και δουλειά για να γίνουν αξιοπρεπή τα χέρια

 

 

 

γιατί εμείς αγαπάμε τους ανθρώπους

 

 

 

Άι, Άνθρωποι

Άι, εσείς εκεί

που κάθεστε στην παραλία, ευτυχισμένοι και γελάτε,

κάποιος πεθαίνει στο νερό,

κάποιος αγωνίζεται διαρκώς

σ' αυτή τη θυμωμένη, βαριά, σκοτεινή, γνώριμη θάλασσα.

Όταν μεθάτε

με τη σκέψη ότι παίρνετε στα χέρια σας τον εχθρό σας,

όταν μάταια σκέφτεστε

ότι αν δώσετε ένα χέρι σε ένα αδύναμο άνθρωπο

θα παράξετε ένα περισσότερο αδύναμο άνθρωπο,

όταν σφίγγετε το ζωνάρι σας, όταν,

όταν σας λέω

ότι κάποιος στο νερό

μάταια θυσιάζετε

 

Άι, εσείς εκεί

που κάθεστε ευχάριστα στην παραλία,

με ψωμί στα τραπεζομάντιλα σας, με ρούχα στο σώμα σας,

κάποιος σας φωνάζει από το νερό.

Αυτός που κτυπά το βαρύ κύμα με το κουρασμένο χέρι του,

μ' ανοικτό το στόμα, με μάτια γουρλωμένα από τρόμο,

έχει δει τις σκιές σας από μακριά,

κατάπιε νερό στο σκούρο μπλε βυθό,

κάθε στιγμή η ανυπομονησία του μεγαλώνει.

Ξεπροβάλει από αυτά τα νερά

ένα πόδι, κατά στιγμές,

κατά στιγμές, το κεφάλι του ...

Άι εσείς εκεί,

εξακολουθεί να έχει τα μάτια του πάνω σ΄αυτό τον παλιόκοσμο από μακριά,

φωνάζει και ελπίζει για βοήθεια.

Άι, εσείς εκεί

που κάθεστε ήρεμα και παρακολουθείτε από την παραλία,

το κύμα χτυπάει πάνω στην σιωπηλή απλωμένη ακτή,

σαν μεθυσμένος που πέφτει πάνω στο κρεβάτι του χωρίς αισθήσεις,

υποχωρεί με βρυχηθμό, και αυτή η φωνή επανέρχεται και πάλι από μακριά:

Άι, εσείς εκεί ...

 

Και ο ήχος του ανέμου

πιο σπαραχτικός από τη μια στιγμή στην άλλη,

και η φωνή του πιο αδύναμη στον ήχο του ανέμου

από νερά κοντινά και μακρινά

και πάλι αυτή η φωνή ακούγεται:

Άι, εσείς εκεί ...

                                                                                                       Νίμα Γιούσιζ

  (12  Νοεμβρίου 1896 - 6 Ιανουαρίου 1960)  

ο πατέρας της σύγχρονης περσικής ποίησης

Ο    Νίμα Γιούσιζ παιδιά μου είναι ένας σπουδαίος ποιητής από το Ιράν, την Περσία δηλαδή. Έζησε τον προηγούμενο αιώνα και έγραψε αυτό το βαθιά ανθρώπινο ποίημα πριν από 50 χρόνια, ίσως και παραπάνω! Όμως για δείτε πόσο επίκαιρο είναι! Τελικά οι ποιητές είναι κάτι σαν προφήτες! Ή βλέπουν πολύ μακριά με τα μάτια της ψυχής τους ή η ζωή επανέρχεται και χτυπά με ατέλειωτα βάσανα τις ζωές των φτωχών και των αδυνάτων! Σκεφτείτε πόσες ζωές χάνονται στη Μεσόγειο, στο ταξίδι της ανάγκης και του ονείρου για μια πιο ανθρώπινη ζωή! Κι όσοι τα καταφέρουν; Τι τους επιφυλάσσει η “φιλοξενία” μας; Από αδιαφορία και ξενοφοβία, μέχρι ρατσισμό και μίσος. Όμως εμείς μάθαμε να αγαπούμε τους ανθρώπους! Είμαι βέβαιη πως το θυμάστε αυτό!

 

Καληνύχτα παιδιά μου!

  

 

 



 

6 Δεκέμβρη 2008 - 6 Δεκέμβρη 2014

Δεν παζαρεύουμε μια μίζερη ζωή, τίποτα λιγότερο από τα πάντα!

 

 



Σήμερα 6 Δεκέμβρη 2014 κλείνουν 6 χρόνια από την μεγάλη εξέγερση της νεολαίας, με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια. Το συγκεκριμένο γεγονός έμελλε να σφραγίσει μια ολόκληρη γενιά, αφήνοντας άφωνη τη χώρα. Η εξέγερση του Δεκέμβρη ανέδειξε το εύφλεκτο εκρηκτικό υλικό που δημιουργείται στα πλαίσια της κρίσης, το οποίο δεν είναι άλλο από τη νεολαία.

Τεράστιες κινητοποιήσεις μαθητών, άνεργων νέων, φοιτητών, κοινωνικά αποκλεισμένων που έβλεπαν στη δολοφονία του "αδερφού τους" ένα τοπίο - οδοστρωτήρα που έρχεται με φόρα για να διαψεύσει όλες τους τις προσδοκίες για μια αξιοπρεπή ζωή, ακόμα και επιβίωση.

Εδώ και πάνω από 20 μέρες η ελληνική κυβέρνηση έχει επιλέξει να επαναληφθεί το σκηνικό της δολοφονίας, αυτή τη φορά με άλλους ρόλους. Ο Νίκος Ρωμανός, που στα χέρια του ξεψύχησε ο Αλέξης Γρηγορόπουλος το 2008 από τις σφαίρες του Κορκονέα, βρίσκεται σε απεργία πείνας και όπως λένε οι γιατροί, είναι θέμα χρόνου να σβήσει η ζωή του. Ο Νίκος Ρωμανός με τον αγώνα για να του δώσουν δημοκρατικά αυτά που δικαιούται με βάση το ελληνικό σύνταγμα, αναζωπυρώνει τις μέρες του Δεκέμβρη και τις κραυγές της νεολαίας.

 πηγή:alfavita.



“Χορός» εκατομμυρίων γύρω από την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών”

               

                            του Χρήστου Κάτσικα

Μια απλή επίσκεψη στην ιστοσελίδα του προγράμματος ΕΣΠΑ αλλά και στον χώρο του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής στη Διαύγεια αρκεί για να διαπιστώσει κενείς τον χορό των εκατομμυρίων ευρώ που έχει στηθεί γύρω από την αυτοαξιολόγηση–αξιολόγηση των εκπαιδευτικών:

•Αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας – Διαδικασία Αυτοαξιολόγησης - Προϋπολογισμός: 7.200.000 ευρώ.

 •Προκαταρκτικές Ενέργειες για την Εφαρμογή Συστήματος Αξιολόγησης - Προϋπολογισμός: 1.490.000 ευρώ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τη στιγμή που οι εκπαιδευτικοί έχουν εξαθλιωθεί οικονομικά, με μισθούς πείνας, χωρίς διορισμούς, αποσπάσεις και μεταθέσεις, οι «αξιολογητές» τους αμείβονται με προκλητικούς μισθούς.

Την απάντηση στα παιχνίδια που παίζονται στις πλάτες των εκπαιδευτικών δίνουν καθημερινά χιλιάδες δάσκαλοι και καθηγητές με ενότητα και αγώνα. Ηδη περίπου 2.000 εκπαιδευτικοί (δάσκαλοι, νηπιαγωγοί και καθηγητές) ενυπόγραφα δηλώνουν ότι συμμετέχουν στην απεργία-αποχή που έχουν κηρύξει ΟΛΜΕ-ΔΟΕ από όλες τις διαδικασίες υλοποίησης της ατομικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών.

Παράλληλα, 46 ΕΛΜΕ και Σύλλογοι Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης που εκπροσωπούν πάνω από 30.000 δασκάλους, νηπιαγωγούς και καθηγητές πήραν την απόφαση να προτείνουν πρακτικά βήματα μη εφαρμογής της αυτοαξιολόγησης-αξιολόγησης‏.

Την ίδια ώρα, 77 διευθυντές και προϊστάμενοι λένε «όχι» σε κάθε αξιολογική διαδικασία, επισημαίνοντας ότι «λόγοι προσωπικής αξιοπρέπειας και συνείδησης μας υπαγορεύουν την άρνηση να αξιολογήσουμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσές μας καθώς και να αξιολογηθούμε στο πόσο ικανοί-επαρκείς είμαστε να κάνουμε αυτό το ατόπημα».